![]()
De tweede productie van het speelseizoen 1999-2000
Auteur
: Hugo Claus
Regie
: Hugo Dankcaert
Speeldata
: van 27 november tot 19 december 1999
Ter moeders nagedachtenis komen ze voor het zesde jaar op rij samen: het aloude Vlaamse gezin plus de onvermijdelijke pastoor. En 't wordt zowaar een 'ontspannen' feestje. Alleen blijkt de stille terreur van familie en katholicisme ook binnenskamers te beletten dat mensen zichzelf kunnen zijn, zodat frustraties zich gaan verraden in een zwellende, dreigende broeierigheid, om tenslotte uiteen te spatten in een fatale ontknoping. Een satirische en provocerende, even kleurrijke als groteske zedenschets van een bepaalde Vlaamse identiteit.
'Interieur' behoort in Claus' oeuvre tot de zgn. sociale tragikomedies, waarvan
zijn 'Vrijdag' de bekendste is en waarvan het Hofpoortteater Elckerlijc in 1990
het succesvolle 'Thuis' produceerde. Het is een stuk over excessen die leven
achter de façade van een zgn. 'gewone' familie. Een stuk, waarin eenzaamheid,
seksualiteit, leven en dood op bevreemdend humoristische wijze met eikaar verweven
zijn. Dat de schijnbaar alledaagse werkelijkheid er ontspoort in groteske situaties,
maakt o.a. dat ook dit stuk ontsnapt aan een anekdotisch realisme. Claus spreekt
in dit verband van een 'verhevigde werkelijkheid'. Geen huis-, tuin- en keukentheater
dus, maar een naar buiten geprojecteerde innerlijke wereld. Hier gluurt een
auteur het interieur binnen van mensen die in de knoop zitten met zichzelf en
met elkaar. Wij zien ze zich gedragen 'onder ons', d.w.z. zoals ze zich buiten
niet zouden durven vertonen.Het beeld is soms verwarrend, de voorgeschiedenis
vaag - de toeschouwer moet zelf heel wat aan- en invullen maar erg fris lijkt
het allemaal zeker niet. Pastoor Deedee is nochtans een mens van goede wil,
die probeert, net als iedereen, een - zelfs wat té - gezellige huisgenoot te
zijn. Maar er zijn nu eenmaal dingen die 'God' verbiedt of die niet mogen van
' onze mama' - zelfs niet als ze 'des mensen' zijn...
Claus' berucht taalgebruik dat men genoegzaam het 'Clausiaans' is gaan noemen zet de sarcastische toon nog meer kracht bij. letwat gekunsteld, een beetje geforceerd, blijkt het vreemd genoeg toch een procédé dat werkt en dat de personages zowel de poëzie meegeeft van een naïef schilderij, als de aardsheid van een Permeke.
'Interieur' is geënt op Claus' roman 'Omtrent Deedee' en werd de basis voor zijn film 'Het Sacrament'. Wie het boek gelezen en/of de film heeft gezien, zal het wellicht niet ontgaan dat onze benadering minder koel is, dat o.a. onze Deedee kwetsbaarder, dus meer 'des mensen' overkomt. Misschien sluiten we daardoor meer aan bij de actualiteit in de kerk van vandaag... Een doordenkertje?
Hugo Danckaert
Acteurs : Hilde Gils, Mieke Boogers, Sabine Wellens, Rik Hendrickx, Steven Meulemans, Karel Vandoninck en Jo Van den Bosch
